"Nietrudno zrozumieć, że Syzyf jest bohaterem absurdalnym tak przez swoje pasje, jak i udręki. Za pogardę dla bogów, nienawiść śmierci i umiłowanie życia zapłacił niewypowiedzianą męką: całe istnienie skupione w wysiłku, którego nic nie skończy. Oto cena, jaką trzeba zapłacić za miłość tej ziemi.
Najsłynniejsza obok Dżumy powieść Camusa, uznawana za jedno z najbardziej niepokojących dzieł literackich XX w. Bohater, przeciętny francuski urzędnik, wiedzie bezbarwne życie bez emocji. Nic nie robi nań wrażenia: ani związki międzyludzkie, ani śmierć matki w przytułku, ani wreszcie popełnienie
"Dżuma" - Metaforyczny obraz świata walczącego ze złem, którego symbolem jest tytułowa dżuma, pustosząca Oran w 194... roku. Wybuch epidemii wywołuje różne reakcje u mieszkańców, jednak stopniowo uznają słuszność postępowania doktora Rieux, który od początku aktywnie walczy z zarazą, uznając to za
Dzienniki z podróży zawierają zapiski A. Camusa z jego podróży do Ameryki Północnej w 1946 roku i Ameryki Południowej w roku 1949. Jak pisze Roger Quilliot, wyprawa do USA wywołała u Camusa coś w rodzaju lęku, zarazem pełnego podziwu i dezaprobaty dla tego Nowego Świata, przekraczającego miarę
Dramat Alberta Camusa "Kaligula" to przejmujące studium samotności władzy i ludzkiej niemocy. Jego główny bohater, cesarz rzymski Kaligula, czyni zło i sieje wokół siebie spustoszenie. O ile jednak jego mająca posmak prowokacji demonstracja siły wobec swoich poddanych, ludzi od niego zależnych,
"Nietrudno zrozumieć, że Syzyf jest bohaterem absurdalnym tak przez swoje pasje, jak i udręki. Za pogardę dla bogów, nienawiść śmierci i umiłowanie życia zapłacił niewypowiedzianą męką: całe istnienie skupione w wysiłku, którego nic nie skończy. Oto cena, jaką trzeba zapłacić za miłość tej ziemi.
Dwie strony tego samego Mit Syzyfa Listy do przyjaciela Niemca Publicystyka (wybór) Człowiek zbuntowany (wybór) Artysta i jego epoka Notatniki (wybór)
Te szkice nazywa wydawca esejami, ale właściwie z braku lepszego nazwania. Silny tu - zwłaszcza w Noces - element poetycki i opisowy. (...) Pojawiają się tematy natury, absurdu, solarnej tragiczności, trwa - głęboko ukryte - pokrewieństwo z antykiem. (z recenzji Jana Błońskiego)
Centralnym zagadnieniem twórczości Alberta Camusa jest człowiek. Absurd jego egzystencji, bunt, zdolność do ofiarności i heroicznej walki ze złem, ale także nikczemność, wina, za którą nie ma przebaczenia. Cztery wielkie powieści tego pisarza: "Obcy", "Dżuma", "Upadek" i "Pierwszy człowiek"
